Propria w formacie pdf do pobrania

�

VERBUM DOMINI

L�ctio Ep�stol� be�ti Pauli Ap�stoli ad Philipp�nses.

Phil 2:5-11
Fratres: Hoc enim sent�te in vobis, quod et in Christo Iesu: qui, cum in forma Dei esset, non rap�nam arbitr�tus est esse se �qualem Deo: sed semet�psum exinan�vit, formam servi acc�piens, in similit�dinem h�minum factus, et h�bitu inv�ntus ut homo. Humili�vit semet�psum, factus oboediens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exalt�vit illum: ei don�vit illi nomen, quod est super omne nomen: hic genuflectitur ut in n�mine Iesu omne genu flect�tur coel�stium, terr�strium et inf�rno rum: et omnis lingua confite�tur, quia D�minus Iesus Christus in gl�ria est Dei Patris.

R. Deo gratias

Bracia: To bowiem rozumiejcie, co i w Chrystusie Jezusie, kt�ry maj?c natur? Bo??, nie pocztytywa? swej r�wno?ci� z Bogiem za przyw?aszczenie, ale wyniszczy? samego siebie, przyj?wszy natur? s?ugi, stawszy si? podbnym do ludzi i dla swego sposobu ?ycia uznany by? za cz?owieka. Uni?y? samego siebie, stawszy si? pos?usznym a? do ?mierci, a by?a to ?mier? krzy?owa. Dlatego i B�g wywy?szy? Go i nada? Mu imi? przewy?szaj?ce wszelkie imi? tu si? przykl?ka, aby na imi? Jezusa zgina?o si? wszelkie kolano mieszka?c�w niebios, ziemi i podziemia, i ?eby wszelki j?zyk wyznawa?, ?e Jezus Chrystus jest Panem w Chwale Boga Ojca.

�

P�ssio D�mini nostri Iesu Christi sec�ndum Matth?um.

Mt 26,35 - 27,60
In illo tempore: venit Iesus cum discipulis suis in villam, qu� d�citur Geths�mani, et dixit disc�pulis suis: I. Sed�te hic, donec vadam illuc et orem. C. Et ass�mpto Petro et du�bus f�liis Zebedaei, coepit contrist�ri et m�stus esse. Tunc ait illis: I. Tristis est �nima mea usque ad mortem: sustin�te hic, et vigilate mecum. C. Et progr�ssus pus�llum, pr�cidit in f�ciem suam, orans et dicens: I. Pater mi, si poss�bile est, tr�nseat a me calix iste: Ver�mtamen non sicut ego volo, sed sicut tu. C. Et venit ad disc�pulos suos, et inv�nit eos dormi�ntes: et dicit Petro: I. Sic non potu�stis una hora vigil�re mecum? Vigil�te et or�te, ut non intr�tis in tentati�nem. Sp�ritus quidem promptus est, caro autem inf�rma. C. Iterum sec�ndo �biit et or�vit, dicens: I. Pater mi, si non potest hic calix trans�re, nisi bibam illum, fiat vol�ntas tua. C. Et venit �terum, et invenit eos dormi�ntes: erant enim �culi e�rum grav�ti. Et rel�ctis illis, �terum �biit et or�vit t�rtio, e�ndem serm�nem dicens. Tunc venit ad disc�pulos suos, et dicit illis: I. Dorm�te iam et requi�scite: ecce, appropinqu�vit hora, et F�lius h�minis trad�tur in manus peccat�rum. S�rgite, e�mus: ecce, appropinqu�vit, qui me tradet.

C. Adhuc eo loqu�nte, ecce, Iudas, unus de du�decim, venit, et cum eo turba multa cum gl�diis et f�stibus, missi a princ�pibus sacerd�tum et seni�ribus p�puli. Qui autem tr�didit eum, dedit illis signum, dicens: S. Quemc�mque oscul�tus f�ero, ipse est, ten�te eum. C. Et conf�stim acc�dens ad Iesum, dixit: S. Ave, Rabbi. C. Et oscul�tus est eum. Dix�tque illi Iesus: I. Am�ce, ad quid ven�sti? C. Tunc access�runt, et manus iniec�runt in Iesum et tenu�runt eum. Et ecce, unus ex his, qui erant cum Iesu, ext�ndens manum, ex�mit gl�dium suum, et perc�tiens servum pr�ncipis sacerd�tum, amput�vit aur�culam eius. Tunc ait illi Iesus: I. Conv�rte gl�dium tuum in locum suum. Omnes enim, qui acc�perint gl�dium, gl�dio per�bunt. An putas, quia non possum rog�re Patrem meum, et exhib�bit mihi modo plus quam du�decim legi�nes Angel�rum? Qu�modo ergo impleb�ntur Scripturae, quia sic oportet f�eri? C. In illa hora dixit Iesus turbis: I. Tamquam ad latr�nem ex�stis cum gl�diis et f�stibus compreh�ndere me: cot�die apud vos sed�bam docens in templo, et non me tenu�stis. C. Hoc autem totum factum est, ut adimpler�ntur Scripturae Prophet�rum. Tunc disc�puli omnes, rel�cto eo, fug�runt.

At illi ten�ntes Iesum, dux�runt ad C�ipham, pr�ncipem sacerd�tum, ubi scrib� et seni�res conv�nerant. Petrus autem sequeb�tur eum a longe, usque in �trium pr�ncipis sacerd�tum. Et ingr�ssus intro, sed�bat cum min�stris, ut vid�ret finem. Pr�ncipes autem sacerd�tum et omne conc�lium qu�r�bant falsum testim�nium contra Iesum, ut eum morti tr�derent: et non inven�runt, cum multi falsi testes access�ssent. Nov�ssime autem ven�runt duo falsi testes et dix�runt: S. Hic dixit: Possum destr�ere templum Dei, et post tr�duum re�dific�re illud. C. Et surgens princeps sacerd�tum, ait illi: S. Nihil resp�ndes ad ea, qu� isti adv�rsum te testific�ntur? C. Iesus autem tac�bat. Et princeps sacerd�tum ait illi: S. Adi�ro te per Deum vivum, ut dicas nobis, si tu es Christus, F�lius Dei. C. Dicit illi Iesus: I. Tu dix�sti. Ver�mtamen dico vobis, �modo vid�bitis F�lium h�minis sed�ntem a dextris virt�tis Dei, et veni�ntem in n�bibus coeli. C. Tunc princeps sacerd�tum scidit vestim�nta sua, dicens: S. Blasphem�vit: quid adhuc eg�mus t�stibus? Ecce, nunc aud�stis blasph�miam: quid vobis vid�tur? C. At illi respond�ntes dix�runt: S. Reus est mortis. C. Tunc exspu�runt in f�ciem eius, et c�laphis eum cecid�runt, �lii autem palmas in f�ciem eius ded�runt, dic�ntes: S. Prophet�za nobis, Christe, quis est, qui te perc�ssit?

C. Petrus vero sed�bat foris in �trio: et acc�ssit ad eum una anc�lla, dicens: S. Et tu cum Iesu Galilaeo eras. C. At ille neg�vit coram �mnibus, dicens: S. N�scio, quid dicis. C. Exe�nte autem illo i�nuam, vidit eum �lia anc�lla, et ait his, qui erant ibi: S. Et hic erat cum Iesu Nazar�no. C. Et �terum neg�vit cum iuram�nto: Quia non novi h�minem. Et post pus�llum access�runt, qui stabant, et dix�runt Petro: S. Vere et tu ex illis es: nam et loqu�la tua manif�stum te facit. C. Tunc coepit detest�ri et iur�re, quia non nov�sset h�minem. Et cont�nuo gallus cant�vit. Et record�tus est Petrus verbi Iesu, quod d�xerat: Pri�squam gallus cantet, ter me neg�bis. Et egr�ssus foras, flevit am�re.

Mane autem facto, cons�lium ini�runt omnes pr�ncipes sacerd�tum et seni�res p�puli adv�rsus Iesum, ut eum morti tr�derent. Et vinctum addux�runt eum, et tradid�runt P�ntio Pil�to praesidi.

Tunc videns Iudas, qui eum tr�didit, quod damn�tus esset, p�nit�ntia ductus, r�ttulit trig�nta arg�nteos princ�pibus sacerd�tum et seni�ribus, dicens: S. Pecc�vi, tradens s�nguinem iustum. C. At illi dix�runt: S. Quid ad nos? Tu vid�ris. C. Et proi�ctis arg�nteis in templo, rec�ssit: et �biens, l�queo se susp�ndit. Pr�ncipes autem sacerd�tum, acc�ptis arg�nteis, dix�runt: S. Non licet eos m�ttere in c�rbonam: quia pr�tium s�nguinis est. C. Cons�lio autem �nito, em�runt ex illis agrum f�guli, in sepult�ram peregrin�rum. Propter hoc voc�tus est ager ille, Hac�ldama, hoc est, ager s�nguinis, usque in hodi�rnum diem. Tunc impl�tum est, quod dictum est per Ierem�am Proph�tam, dic�ntem: Et accep�runt trig�nta arg�nteos pr�tium appreti�ti, quem appretiav�runt a f�liis Isra�l: et ded�runt eos in agrum f�guli, sicut const�tuit mihi D�minus.

Iesus autem stetit ante praesidem, et interrog�vit eum pr�ses, dicens: S. Tu es Rex Iud��rum? C. Dicit illi Iesus: I. Tu dicis. C. Et cum accusar�tur a princ�pibus sacerd�tum et seni�ribus, nihil resp�ndit. Tunc dicit illi Pil�tus: S. Non audis, quanta adv�rsum te dicunt testim�nia? C. Et non resp�ndit ei ad ullum verbum, ita ut mirar�tur pr�ses vehem�nter. Per diem autem soll�mnem consu�verat pr�ses p�pulo dim�ttere unum vinctum, quem volu�ssent. Hab�bat autem tunc vinctum ins�gnem, qui diceb�tur Bar�bbas. Congreg�tis ergo illis, dixit Pil�tus: S. Quem vultis dim�ttam vobis: Bar�bbam, an Iesum, qui d�citur Christus? C. Sci�bat enim, quod per inv�diam tradid�ssent eum. Sed�nte autem illo pro tribun�li, misit ad eum uxor eius, dicens: S. Nihil tibi et iusto illi: multa enim passa sum h�die per visum propter eum. C. Pr�ncipes autem sacerd�tum et seni�res persuas�runt populis, ut p�terent Bar�bbam, Iesum vero p�rderent. Resp�ndens autem pr�ses, ait illis: S. Quem vultis vobis de du�bus dim�tti? C. At illi dix�runt: S. Bar�bbam. C. Dicit illis Pil�tus: S. Quid �gitur f�ciam de Iesu, qui d�citur Christus? C. Dicunt omnes: S. Crucifig�tur. C. Ait illis pr�ses: S. Quid enim mali fecit? C. At illi magis clam�bant,dic�ntes: S. Crucifig�tur. C. Videns autem Pil�tus, quia nihil prof�ceret, sed magis tum�ltus f�eret: acc�pta aqua, lavit manus coram p�pulo, dicens: S. Innocens ego sum a s�nguine iusti huius: vos vid�ritis. C. Et resp�ndens univ�rsus p�pulus, dixit: S. Sanguis eius super nos et super f�lios nostros. C. Tunc dim�sit illis Bar�bbam: Iesum autem flagell�tum tr�didit eis, ut crucifiger�tur.

Tunc m�lites praesidis suscipi�ntes Iesum in pr�t�rium, congregav�runt ad eum univ�rsam coh�rtem: et exu�ntes eum, chl�mydem cocc�neam circumded�runt ei: et plect�ntes cor�nam de spinis, posu�runt super caput eius, et ar�ndinem in d�xtera eius. Et genu flexo ante eum, illud�bant ei, dic�ntes: S. Ave, Rex Iud��rum. C. Et exspu�ntes in eum, accep�runt ar�ndinem, et percuti�bant caput eius. Et postquam illus�runt ei, exu�runt eum chl�myde et indu�runt eum vestim�ntis eius, et dux�runt eum, ut crucif�gerent.

Exe�ntes autem, inven�runt h�minem Cyrenaeum, n�mine Sim�nem: hunc angariav�runt, ut t�lleret crucem eius. Et ven�runt in locum, qui d�citur G�lgotha, quod est Calv�ri� locus. Et ded�runt ei vinum b�bere cum felle mixtum. Et cum gust�sset, n�luit bibere. Postquam autem crucifix�runt eum, divis�runt vestim�nta eius, sortem mitt�ntes: ut impler�tur, quod dictum est per Proph�tam dicentem: Divis�runt sibi vestim�nta mea, et super vestem meam mis�runt sortem. Et sed�ntes, serv�bant eum. Et imposu�runt super caput eius causam ips�us scriptam: Hic est Iesus, Rex Iud��rum. Tunc crucif�xi sunt cum eo duo latr�nes: unus a dextris et unus a sin�stris. Pr�tere�ntes autem blasphem�bant eum, mov�ntes c�pita sua et dic�ntes: S. Vah, qui d�struis templum Dei et in tr�duo illud re�d�ficas: salva temet�psum. Si F�lius Dei es, desc�nde de cruce. C. Sim�liter et pr�ncipes sacerd�tum illud�ntes cum scribis et seni�ribus, dic�bant: S. Alios salvos fecit, se�psum non potest salvum f�cere: si Rex Isra�l est, desc�ndat nunc de cruce, et cr�dimus ei: conf�dit in Deo: l�beret nunc, si vult eum: dixit enim: Quia F�lius Dei sum. C. Id�psum autem et latr�nes, qui crucif�xi erant cum eo, improper�bant ei.

A sexta autem hora t�nebr� fact� sunt super univ�rsam terram usque ad horam nonam. Et circa horam nonam clam�vit Iesus voce magna, dicens: I. Eli, Eli, lamma sabacth�ni? C. Hoc est: I. Deus meus, Deus meus, ut quid dereliqu�sti me? C. Quidam autem illic stantes et audi�ntes dic�bant: S. El�am vocat iste. C. Et cont�nuo currens unus ex eis, acc�ptam sp�ngiam impl�vit ac�to et imp�suit ar�ndini, et dabat ei b�bere. C�teri vero dic�bant: S. Sine, vide�mus, an v�niat El�as l�berans eum. C. Iesus autem �terum clamans voce magna, em�sit sp�ritum.

Hic genuflectitur, et pausatur aliquantulum.

Et ecce, velum templi scissum est in duas partes a summo usque de�rsum: et terra mota est, et petr� sciss� sunt, et monum�nta ap�rta sunt: et multa c�rpora sanct�rum, qui dorm�erant, surrex�runt. Et exe�ntes de monum�ntis post resurrecti�nem eius, ven�runt in sanctam civit�tem, et apparu�runt multis. Cent�rio autem et qui cum eo erant, custodi�ntes Iesum, viso terr�m�tu et his, qu� fi�bant, timu�runt valde, dic�ntes: S. Vere F�lius Dei erat iste. C. Erant autem ibi mul�eres mult� a longe, qu� sec�t� erant Iesum a Galilaea, ministr�ntes ei: inter quas erat Mar�a Magdal�ne, et Mar�a Iac�bi, et Ioseph mater, et mater fili�rum Zebedaei.

Cum autem sero factum esset, venit quidam homo dives ab Arimathaea, n�mine Ioseph, qui et ipse disc�pulus erat Iesu. Hic acc�ssit ad Pil�tum, et p�tiit corpus Iesu. Tunc Pil�tus iussit reddi corpus. Et acc�pto c�rpore, Ioseph inv�lvit illud in s�ndone munda. Et p�suit illud in monum�nto suo novo, quod exc�derat in petra. Et adv�lvit saxum magnum ad �stium monum�nti, et �biit.

�

M?ka Pana naszego Jezusa Chrystusa wg ?w. Mateusza

Gethsemani

Onego czasu: Przyszed? Jezus z uczniami swymi do posiad?o?ci wiejskiej, kt�r? zowi? Getsemami, i rzek? im + Zosta?cie tu, a? odejd? tam i b?d? si? modli?. C. I wzi?wszy Piotra i dw�ch syn�w Zebedeuszowych, pocz?? si? smuci? i cierpie? udr?k?. W�wczas rzek? im: + Smutna jest dusza moja a? do ?mierci. Zosta?cie tu i czuwajcie ze mn?. C. A odszed?szy nieco pad? na oblicze swoje, modl?c si? i m�wi?c: + Ojcze m�j, je?li to by? mo?e, niechaj odejdzie ode mnie ten kielich, wszak?e nie jako ja chc?, ale jako Ty. I przyszed? do uczni�w swoich i zasta? ich ?pi?cych. I powiedzia? Piotrowi: + Tak to, nie mogli?cie jednej godziny czuwa? ze mn?? Czuwajcie i m�dlcie si?, aby?cie nie popadli w pokuszenie: duch wprawdzie jest ochoczy, ale cia?o omdla?e. C. I oddali? si? powt�rnie i modli? si? m�wi?c: + Ojcze m�j, je?eli kielich ten nie mo?e odje?? ode mnie, jeno abym go pi?, niech si? stanie wola Twoja. C. I przyszed? znowu i zasta? ich ?pi?cych, oczy ich bowiem by?y senne. A zostawiwszy ich, znowu si? oddali? i modli? si? po raz trzeci, te same wypowiadaj?c s?owa. Wtedy przyszed? do uczni�w swoich i rzek? im: + ?pijcie ju? i odpoczywajcie, oto nadesz?a godzina i Syn Cz?owieczy b?dzie wydany w r?ce grzesznik�w. Wsta?cie, p�jd?my, oto przybli?y? si? ten, kt�ry mi? wyda.

Pojmanie Jezusa

C. A gdy On jeszcze m�wi?, oto nadszed? Judasz, jeden z dwunastu, a z nim wielki t?um z mieczami i kijami, wys?any od przedniejszych kap?an�w i starszych ludu. Zdrajca za? Jego da? im znak m�wi?c: S. Kt�rego poca?uj?, ten jest, chwytajcie Go. C. A natychmiast przyst?puj?c do Jezusa rzek?: S. B?d? pozdrowiony, Mistrzu! C. I poca?owa? Go. A Jezus rzek? do niego: + Przyjacielu, po co? przyszed?? C. W�wczas przyst?pili i rzucili si? na Jezusa, i pojmali Go. A oto jeden z tych, kt�rzy byli z Jezusem, wyci?gn?wszy r?k? doby? miecza swego i uderzywszy s?ug? ksi?cia kap?a?skiego uci?? mu ucho. Wtedy rzek? mu Jezus: + Schowaj miecz sw�j na miejsce. Wszyscy bowiem, kt�rzy za miecz b?d? chwytali, od miecza pogin?. Czy? mniemasz, ?ebym nie m�g? prosi? Ojca mego, a nie wystawi?by mi zaraz wi?cej ni? dwana?cie hufc�w Anio?�w? Jako? si? tedy Pisma wype?ni?, ?e si? tak sta? musi? W tym?e czasie powiedzia? Jezus rzeszom: + Wyszli?cie z mieczami i kijami jak na z?oczy?c?, aby mnie pojma?. Codziennie w?r�d was przebywa?em, nauczaj?c w ?wi?tyni, a nie pojmali?cie mnie. Ale wszystko to si? sta?o, aby si? wype?ni?y Pisma Prorok�w. C. Wtedy wszyscy uczniowie, opu?ciwszy Go pouciekali.

Jezus w pa?acu arcykap?ana

A oni pojmawszy Jezusa, wiedli Go do Kajfasza, najwy?szego kap?ana, gdzie si? byli zebrali uczeni w Pi?mie i starsi. Piotr za? szed? za nim z daleka, a? na dziedziniec najwy?szego kap?ana. I wszed?szy do wn?trza, siedzia? ze s?ugami, aby widzie?, jak si? sprawa zako?czy. A przedniejsi kap?ani i ca?a Rada szukali fa?szywego ?wiadectwa przeciw Jezusowi, aby Go na ?mier? skaza?. A nie znale?li, chocia? przychodzi?o wielu fa?szywych ?wiadk�w. W ko?cu zjawili si? dwaj fa?szywi ?wiadkowie i rzekli: S. Ten m�wi?: Mog? zburzy? ?wi?tyni? Bo??, a po trzech dniach odbudowa? j?. C. I powstawszy, najwy?szy kap?an rzek? Mu: S. Nic nie odpowiadasz na to, co ci przeciwko tobie ?wiadcz?? C. Ale Jezus milcza?. I rzek? Mu najwy?szy kap?an: S. Poprzysi?gam ci? przez Boga ?ywego, aby? nam powiedzia?, czy ty jeste? Chrystusem, Synem Bo?ym? C. Rzek? mu Jezus: + Ty? powiedzia?. Wszak?e powiadam wam, odt?d ujrzycie Syna Cz?owieczego siedz?cego na prawicy mocy Bo?ej i przychodz?cego w ob?okach niebieskich. C. Wtedy najwy?szy kap?an rozdar? swoje szaty, m�wi?c: S. Zblu?ni?, na c�? wi?cej potrzebujemy ?wiadk�w? Oto?cie teraz s?yszeli blu?nierstwo. C�? tedy my?licie? C. Oni odpowiadaj?c rzekli: S. Winien jest ?mierci.� C. Wtedy pocz?li plwa? na oblicze Jego i bi? Go pi??ciami, a inni policzkowali Go, m�wi?c: S. Prorokuj nam, Chrystusie, kt�ry? ci? uderzy??

Zaparcie si? Piotra

C. A Piotr siedzia? zewn?trz na dziedzi?cu. I zbli?y?a si? do niego jedna z niewiast s?u?ebnych, m�wi?c: S. I ty? by? z Jezusem Galilejskim. C. Ale on zapar? si? wobec wszystkich, m�wi?c: S. Nie wiem, co powiadasz.� C. A gdy wychodzi? z drzwi, ujrza?a go druga niewiasta s?u?ebna i rzek?a tym, kt�rzy tam byli: S. I ten by? z Jezusem Nazare?skim. C. I powt�rnie zapar? si? z przysi?g?: ?e nie znam cz?owieka. A wkr�tce potem przyst?pili ci, kt�rzy stali, i rzekli Piotrowi: S. Prawdziwie i ty? z nich jest, bo i mowa twoja ci? zdradza. C. Wtedy pocz?? si? zaklina? i przysi?ga?, ?e nie zna? cz?owieka. A wnet kur zapia?. I wspomnia? Piotr na s?owa Jezusowe, kt�re mu by? powiedzia?: Pierwej nim kur zapieje, trzykro? si? mnie zaprzesz. I wyszed?szy na zewn?trz gorzko zap?aka?.

Jezus wydany Pi?atowi

A gdy nadszed? ranek, zeszli si? na rad? wszyscy przedniejsi kap?ani i starsi ludu przeciw Jezusowi, aby Go na ?mier? skaza?. I zaprowadzili Go zwi?zanego i wydali namiestnikowi, Poncjuszowi Pi?atowi.

Rozpacz Judasza

Wtedy Judasz, kt�ry Go wyda?, widz?c, ?e by? skazany, ?alem zdj?ty odni�s? trzydzie?ci srebrnik�w kap?anom i starszym, m�wi?c: S. Zgrzeszy?em, wydaj?c krew sprawiedliwego. C. A oni rzekli: S. C�? nam do tego? To twoja rzecz. C. I porzuciwszy srebrniki w ?wi?tyni, oddali? si?, poszed? i powiesi? si?. A przedniejsi kap?ani wzi?wszy srebrniki m�wili: S. Nie godzi si? ich k?a?? do skarbony, bo s? zap?at? krwi. C. I naradziwszy si?, kupili za nie pole garncarzowe na grzebanie pielgrzym�w. Dlatego pole owo nazywa si? a? do dnia dzisiejszego Hakeldama, to jest pole krwi. Wtedy wype?ni?o si?, co by?o powiedziane przez Jeremiasza proroka, m�wi?cego: I wzi?li trzydzie?ci srebrnik�w, zap?at? oszacowanego, kt�rego oszacowali synowie Izraela, i dali je na pole garncarzowe, jako mi nakaza? Pan.

Jezus przed Pi?atem

A Jezus stan?? przed namiestnikiem i zapyta? Go namiestnik m�wi?c: S. Ty? jest kr�l ?ydowski? C. Rzek? mu Jezus: + Sam m�wisz. C. A gdy Go oskar?ali przedniejsi kap?ani i starsi, nic nie odpowiedzia?. Tedy rzecze Mu Pi?at: S. Nie s?yszysz ile ?wiadectw przywodz? przeciwko tobie? C. I nie odpowiedzia? mu na ?adne s?owo, tak ?e namiestnik dziwi? si? wielce. A na dzie? uroczysty zwyk? by? namiestnik wypuszcza? ludowi jednego wi??nia, kt�rego by chcieli. Mia? za? na�wczas wi??nia znacznego, zwanego Barabaszem. Gdy si? przeto zebrali rzek? Pi?at: S. Kt�rego chcecie, abym wam wypu?ci?? Barabasza, czy Jezusa, kt�rego zowi? Chrystusem? C. Wiedzia? bowiem, ?e Go z zazdro?ci byli wydali. A gdy on zasiad? na trybunie s?dowej, pos?a?a do niego ?ona jego m�wi?c: S. Nic nie czy? temu sprawiedliwemu, bo dzisiaj we ?nie wiele cierpia?am z jego powodu. C. A przedniejsi kap?ani i starsi nam�wili t?umy, aby za??dali Barabasza, a Jezusa zgubili. I odpowiadaj?c namiestnik rzek? im: S. Kt�rego z dw�ch chcecie, abym wam wypu?ci?? C. A oni powiedzieli: S. Barabasza. C. Rzecze im Pi?at: S. C�? wi?c mam uczyni? z Jezusem, kt�rego zowi? Chrystusem? C. M�wi? mu wszyscy: S. Niech b?dzie ukrzy?owany. C. Rzek? im namiestnik: S. C�? tedy z?ego uczyni?? C. Ale oni tym wi?cej wo?ali m�wi?c: S. Niech b?dzie ukrzy?owany. C. I widz?c Pi?at, ?e nic nie osi?gnie, a zamieszanie wi?kszym si? staje, wzi?wszy wod? obmy? r?ce przed t?umem m�wi?c: S. Nie winienem ja krwi tego sprawiedliwego. Wasza to rzecz. C. I odpowiadaj?c wszystek lud rzek?: S. Krew jego na nas i na syny nasze. C. Tedy im wypu?ci? Barabasza, a ubiczowanego Jezusa wyda? im, aby by? ukrzy?owany.

Koronowanie cierniem

W�wczas ?o?nierze namiestnika zabrali Jezusa do pretorium i zwo?ali do Niego ca?? kohort?. A zdj?wszy szaty jego, w?o?yli na? p?aszcz szkar?atny i upl�t?szy koron? z ciernia, w?o?yli na g?ow? Jego, a trzcin? w prawic? Jego. I zginaj?c przed Nim kolana naigrawali si? z Niego, m�wi?c: S. B?d? pozdrowiony, kr�lu ?ydowski! C. I plwaj?c na?, brali trzcin? i bili Go po g?owie. A gdy mieli do?? naigrawa?, zdj?li ze? p?aszcz i oblekli Go w szaty Jego, i wyprowadzili, aby Go ukrzy?owa?.

Droga krzy?owa i ukrzy?owanie

A wychodz?c spotkali cz?owieka z Cyreny imieniem Szymona, tego przymusili, aby ni�s?, krzy? Jego. I przyszli na miejsce, kt�re zowi? Golgota, to jest: miejsce Trupiej G?owy. I dali Mu do picia wino zmieszane z ?�?ci?. A gdy, go skosztowa?, nie chcia? pi?. A ukrzy?owawszy Go, rozdzielili szaty Jego, rzucaj?c losy, aby si? wype?ni?o, co jest powiedziane przez Proroka m�wi?cego: Rozdzielili sobie szaty moje, a o sukni? moj? rzucali los. I siedz?c, strzegli Go. Umie?cili te? ponad g?ow? Jego tytu? Jego winy: Ten jest Jezus, kr�l ?ydowski. W�wczas ukrzy?owani byli z Nim dwaj ?otrzy, jeden po prawicy, a drugi po lewicy. A przechodz?cy mimo blu?nili Mu potrz?saj?c g?owami i m�wi?c: S. Hej, Ty, co burzysz ?wi?tyni? Bo?? i odbudowujesz j? w ci?gu trzech dni, wybaw?e samego siebie. Je?li? Synem Bo?ym, zst?p z krzy?a. C. Podobnie i przedniejsi kap?ani z uczonymi w Pi?mie i starszymi naigrawaj?c si?, m�wili: S. Innych ocali?, a sam siebie ocali? nie mo?e. Je?li jest kr�lem Izraela, niech?e teraz zst?pi z krzy?a, a uwierzymy mu. Ufa? w Bogu, niech?e Go teraz, je?li chce, wybawi; powiedzia? przecie?, ?e jest Synem Bo?ym. C. Tak?e i ?otrzy, kt�rzy z Nim ukrzy?owani byli, l?yli Go.

Ostatnie chwile i ?mier? Jezusa

A od godziny sz�stej ca?? ziemi? zaleg?y ciemno?ci a? do godziny dziewi?tej. I oko?o dziewi?tej godziny zawo?a? Jezus g?osem wielkim, m�wi?c: + Eli, Eli, lamma sabaktani? C. To jest: + Bo?e m�j, Bo?e m�j, czemu? mi? opu?ci?? C. A niekt�rzy ze stoj?cych tam, s?ysz?c to, m�wili: S. Eliasza wzywa. C. I natychmiast pobieg? jeden z nich, a wzi?wszy g?bk?, nape?ni? octem, w?o?y? na trzcin? i da? Mu pi?. Inni za? m�wili: S. Zaniechaj, patrzmy?, czy przyb?dzie Eliasz, aby go wybawi?. C. A Jezus zawo?awszy powt�rnie g?osem wielkim, odda? ducha.

Wszyscy kl?kaj? i modl? si? w milczeniu

A oto zas?ona ?wi?tyni rozdar?a si? na dwie cz??ci od g�ry a? do do?u i ziemia zadr?a?a, a ska?y pop?ka?y i groby si? otworzy?y, i wiele cia? ?wi?tych, kt�rzy byli posn?li, powsta?o.
I wyszed?szy z grob�w po zmartwychwstaniu Jego przyszli do miasta ?wi?tego i ukazali si? wielu. Setnik za? i ci, kt�rzy z nim byli, strzeg?c Jezusa, ujrzawszy trz?sienie ziemi i wszystko, co si? dzia?o, przerazili si? wielce, m�wi?c: S. Zaiste ten by? Synem Bo?ym. C I by?o tam wiele niewiast z daleka, kt�re sz?y za Jezusem od Galilei, pos?uguj?c Mu: w?r�d nich by?a Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba i J�zefa, i matka syn�w Zebedeuszowych.

Z?o?enie do grobu

A gdy by? wiecz�r, przyszed? cz?owiek pewien bogaty z Arymatei, imieniem J�zef, kt�ry te? by? uczniem Jezusowym. Ten przyszed? do Pi?ata i prosi? o cia?o Jezusowe. Tedy Pi?at rozkaza? odda? mu zw?oki. A J�zef otrzymawszy cia?o, owin?? je w prze?cierad?o czyste i z?o?y? je w nowym grobowcu swoim, kt�ry by? wyku? w skale. I zatoczy?, wielki kamie? przed wej?ciem do grobowca, i odszed?.