Propria w formacie pdf do pobrania
VERBUM DOMINI
Lectio Epstol beati Pauli Apostoli ad Cornthios.
2 Cor 11:19-33; 12:1-9.
Fratres: Libnter suffrtis insipintens: cum sitis ipsi sapintes. Sustintis enim, si quis vos in servittem rdigit, si quis dvorat, si quis ccipit, si quis extllitur, si quis in fciem vos cdit. Secndum ignobilittem dico, quasi nos infrmi furimus in hac parte. In quo quis audet, (in insipintia dico) udeo et ego: Hebraei sunt, et ego: Israelt sunt, et ego: Semen Abrah sunt, et ego: Minstri Christi sunt, (ut minus spiens dico) plus ego: in labribus plrimis, in carcribus abundntius, in plagis supra modum, in mrtibus frequnter. A Iudaeis qunquies quadragnas, una minus, accpi. Ter virgis csus sum, semel lapidtus sum, ter naufrgium feci, nocte et die in profndo maris fui: in itinribus spe, perculis flminum, perculis latrnum, perculis ex gnere, perculis ex gntibus, perculis in civitte, perculis in solitdine, perculis in mari, perculis in falsis frtribus: in labre et rmna, in vigliis multis, in fame et siti, in ieiniis multis, in frigre et nuditte: prter illa, qu extrnsecus sunt, instntia mea cotidina, sollicitdo mnium Ecclesirum. Quis infirmtur, et ego non infrmor? quis scandaliztur, et ego non uror? Si gloriri oprtet: qu infirmittis me sunt, gloribor. Deus et Pater Dmini nostri Iesu Christi, qui est benedctus in saecula, scit quod non mntior.Damsci prpsitus gentis Art regis, custodibat civittem Damascenrum, ut me comprehnderet: et per fenstram in sporta dimssus sum per murum, et sic effgi manus eius. Si gloriri oprtet (non xpedit quidem), vniam autem ad visines et revelatines Dmini. Scio hminem in Christo ante annos quaturdecim, (sive in crpore nscio, sive extra corpus nscio, Deus scit) raptum huismodi usque ad trtium coelum. Et scio huismodi hminem, (sive in crpore, sive extra corpus nscio, Deus scit:) quniam raptus est in paradisum: et audivit arcna verba, qu non licet homini loqui. Pro huismodi gloribor: pro me autem nihil gloribor nisi in infirmittibus meis. Nam, et si volero gloriri, non ero inspiens: verittem enim dicam: parco autem, ne quis me exstimet supra id, quod videt in me, aut liquid audit ex me. Et ne magnitdo revelatinem extllat me, datus est mihi stmulus carnis me ngelus stan, qui me colaphzet. Propter quod ter Dminum rogvi, ut discderet a me: et dixit mihi: Sfficit tibi grtia mea: nam virtus in infirmitte perfcitur. Libnter gitur gloribor in infirmittibus meis, ut inhbitet in me virtus Christi.
R. Deo gratias
Bracia: Radzi znosicie szalonych, b?d?c sami rozumnymi. Bo znosicie, gdy kto? was w niewol? podbija, gdy kto was objada, gdy wyzyskuje, gdy si? wynosi, gdy was kto po twarzy bije. Na moj? niekorzy?? to mwi?, jakby?my w tym s?abi byli. Z czego jednak kto ?mie si? chlubi? (mwi? jak szalony), odwa?am si? i ja. Izraelitami s?, i ja. Potomstwem Abrahama s?, i ja. S?ugami Chrystusowymi s? (jako niespe?na rozumu mwi?), daleko wi?cej ja. W trudach bez liczby, w wi?zieniach zbyt cz?sto, w ch?ostach ponad miar?, w niebezpiecze?stwach ?mierci cz?stokro?. Od ?ydw otrzyma?em pi?? razy po czterdzie?ci plag bez jednej. Trzykrotnie by?em smagany rzgami, raz by?em kamienowany, trzy razy prze?y?em rozbicie si? okr?tu, dniem i noc? by?em na g??bi morskiej. W podr?ach cz?stych, w niebezpiecze?stwach na rzekach, w niebezpiecze?stwach od rozbjnikw, w niebezpiecze?stwach od w?asnego narodu, niebezpiecze?stwach od pogan, w niebezpiecze?stwach w mie?cie, w niebezpiecze?stwach na pustyni, w niebezpiecze?stwach na morzu, w niebezpiecze?stwach w?rd fa?szywych braci. W pracy i mozole, w cz?stym niespaniu, w g?odzie i pragnieniu, w postach cz?stych, w zimnie i nago?ci. Oprcz tego, co jest ponadto, jak codzienne naleganie na mnie i staranie o wszystkie ko?cio?y. Kt? niedomaga, ?ebym ja nie czu? si? s?abym? Kt? si? gorszy, ?ebym ja nie p?on??? Je?li mo?na si? chlubi?, to ze s?abo?ci mojej chlubi? si? b?d?. Bg i ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, ktry b?ogos?awiony jest na wieki, wie, ?e nie k?ami?. W Damaszku namiestnik krla Aretasa strzeg? miasta Damasce?czykw, aby mi? pojma?. Ale przez okno w murze w koszu zosta?em spuszczony i tak uszed?em z r?k jego. Je?li che?pi? si? wypada (cho? nie jest to rzecz po?yteczna), przejd? do widze? i objawie? Pa?skich. Znam cz?owieka w Chrystusie, ktry przed czternatu laty (czy w ciele nie wiem, czy poza cia?em, nie wiem: Bogu to wiadome) zachwycony by? a? do trzeciego nieba. I wiem, ?e ten cz?owiek (czy w ciele, czy poza cia?em, nie wiem: Bg to wie) zachwycony by? do raju i pos?ysza? tajemnicze s?owa, ktrych cz?owiekowi mwi? si? nie godzi. Z takiego chlubi? si? b?d?, z siebie natomiast chlubi? si? nie b?d?, chyba tylko ze s?abo?ci moich. Gdybym nawet zechcia? si? chlubi?, nie by?bym bezrozumnym, bo mwi?bym prawd?. Ale wstrzymuj? si?, aby snad? nie rozumia? kto o mnie wi?cej ponad to, co we mnie widzi albo co ode mnie s?yszy. Abym si? za? dla wielko?ci objawie? nie wynosi?, dany mi jest bodziec cia?a mego, anio? szatana, ?eby mnie policzkowa?. Dlatego trzykrotnie prosi?em Pana, aby ode mnie odst?pi?, ale mi rzek?: Dosy? masz ?aski mojej, bo moc w s?abo?ci si? doskonali. Rad tedy chlubi? si? b?d? ze s?abo?ci moich, aby moc Chrystusowa zamieszka?a we mnie.
Sequntia sancti Evanglii secndum Lucam.
R. Gloria tibi Domine!
Luc 8:4-15
In illo tmpore: Cum turba plrima convenrent, et de civittibus properrent ad Iesum, dixit per similitdinem: Exiit, qui sminat, seminre semen suum: et dum sminat, liud ccidit secus viam, et conculctum est, et vlucres coeli comedrunt illud. Et liud ccidit supra petram: et natum ruit, quia non habbat humrem. Et liud ccidit inter spinas, et simul exrt spin suffocavrunt illud. Et liud ccidit in terram bonam: et ortum fecit fructum cntuplum. Hc dicens, clambat: Qui habet aures audindi, audiat. Interrogbant autem eum discpuli eius, qu esset hc parbola. Quibus ipse dixit: Vobis datum est nosse mystrium regni Dei, cteris autem in parbolis: ut vidntes non videant, et audientes non intllegant. Est autem hc parbola: Semen est verbum Dei. Qui autem secus viam, hi sunt qui udiunt: dinde venit dibolus, et tollit verbum de corde erum, ne credntes salvi fiant. Nam qui supra petram: qui cum audierint, cum gudio suscipiunt verbum: et hi radces non habent: qui ad tempus credunt, et in tmpore tentatinis recdunt. Quod autem in spinas ccidit: hi sunt, qui audirunt, et a sollicitudnibus et divtiis et volupttibus vit entes, suffocntur, et non rferunt fructum. Quod autem in bonam terram: hi sunt, qui in corde bono et ptimo audintes verbum rtinent, et fructum fferunt in patintia.
R. Laus tibi, Christe!
Onego czasu: Gdy zgromadzi?a si? rzesza wielka i z miast zd??ali do Niego, mwi? w przypowie?ci: Wyszed? siewca rozsiewa? ziarna swoje. A gdy sia?, jedno pad?o przy drodze. I zdeptane jest, a ptaki niebieskie wydzioba?y je. A drugie pad?o na grunt skalisty, a wzszed?szy usch?o, gdy? nie mia?o wilgoci. A inne pad?o mi?dzy ciernie, a ciernie wzros?y wesp? z nim i przyg?uszy?y je. A inne jeszcze pad?o na ziemi?, na rodzajn? i gdy wzros?o, wyda?o plon stokrotny. To mwi?c wo?a?: Kto ma uszy ku s?uchaniu, niechaj s?ucha. Pytali go tedy uczniowie Jego, co by to by?a za przypowie??. A On im rzek?: Wam dane jest pozna? tajemnic? Krlestwa Bo?ego, innym za? przez przypowie?ci, aby patrzyli, a nie ujrzeli i us?yszeli, a nie zrozumieli. Tak? jest przypowie??: Ziarnem jest s?owo Bo?e. Przy drodze s? ci s?uchacze, do ktrych potem przychodzi szatan i porywa s?owo z serca ich, aby uwierzywszy nie byli snad? zbawieni. A na gruncie skalistym s? ci, ktrzy pos?yszawszy z rado?ci? przyjmuj? s?owo. Ale ci korzenia nie maj?, wierz? do czasu, a w chwili prby ust?puj?. To znowu, ktre pad?o mi?dzy ciernie, oznacza tych, ktrzy pos?yszeli, ale odchodz?c, przez troski, bogactwa i rozkosze ?ycia s? przyg?uszeni i nie przynosz? owocu. Ktre jednak upad?o na ziemi? dobr?, oznacza tych, ktrzy w dobrym i szczerym sercu zachowuj? s?owo i owoc przynosz? w wytrwa?o?ci.
