Homilia Przewielebnego Ojca Jeana Pateau Opata Opactwa Matki Bo?ej w Fontgombault (Fontgombault, 28 listopada 2021 r.)
Appropinquat Redemptio vestra. Przybli?a si? odkupienie wasze. (?k 21,28)
Drodzy Bracia i Siostry, Moi Najdro?si Synowie!
Jakie? jest nasze zdziwienie w ten poranek pierwszej niedzieli Adwentu, w dniu rozpocz?cia nowego roku liturgicznego, gdy s?yszymy fragment Ewangelii zaczerpni?ty z ko?cowej cz??ci Ewangelii ?w. ?ukasza! Dlaczego w tym dniu Ko?ci? nie daje nam raczej do rozwa?ania jakiego? fragmentu opisuj?cego oczekiwanie na Bo?e Dzieci?tko? Dlaczego nie czerpie z licznych tekstw Starego Testamentu przepowiadaj?cych nadej?cie Mesjasza?
Tak, temat dzisiejszej Ewangelii zaskakuje. U kresu dzia?alno?ci publicznej, zmierzaj?c do Jerozolimy, gdzie zostanie pojmany, os?dzony i skazany na m?k? Krzy?a, Jezus zapowiada zburzenie ?wi?tyni i powtrne przyj?cie Syna Cz?owieczego.
Te s?owa musia?y te? brzmie? szokuj?co dla uczniw. Zdawali sobie oni spraw? z coraz wi?kszej determinacji kap?anw i faryzeuszy w d??eniu do zabicia Pana. I w?a?nie wtedy Jezus przepowiedzia? nadchodz?ce zniszczenie ?wi?tyni, a przez to tak?e koniec tego kap?a?stwa, ktre by?o z ni? zwi?zane.
W owej chwili uczniowie nie zrozumieli, ?e ?mier? Pana jest tylko przej?ciem, ?wiadomie wybranym i przyj?tym, aby za?wiadczy?, ?e nie ma wi?kszej mi?o?ci ni? oddanie ?ycia za tych, ktrych si? kocha.
Ta mowa Jezusa zosta?a zapami?tana. Zapisali j? tak?e ?w. Mateusz i ?w. Marek. U ?w. ?ukasza, podobnie jak u ?w. Marka, jest ona poprzedzona obrazem ubogiej wdowy wrzucaj?cej do ?wi?tynnej skarbony dwa pieni??ki oraz wspomnieniem zachwytu uczniw wywo?anym blaskiem, pi?knem i bogactwem ?wi?tyni. U ?w. Mateusza kontekst jest nieco inny. Mowa o zburzeniu ?wi?tyni jest poprzedzona przestrogami i gro?bami pod adresem uczonych w Pi?mie i faryzeuszy: Biada wam, uczeni w Pi?mie i faryzeusze, ob?udnicy, bo zamykacie krlestwo niebieskie przed lud?mi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wej?? tym, ktrzy do niego id?. Biada wam, uczeni w Pi?mie i faryzeusze, ob?udnicy, bo obchodzicie morze i ziemi?, ?eby pozyska? jednego wsp?wyznawc?. A gdy si? nim stanie, czynicie go dwakro? bardziej winnym piek?a ni? wy sami. Biada wam, przewodnicy ?lepi (). Biada wam, uczeni w Pi?mie i faryzeusze, ob?udnicy! Bo dajecie dziesi?cin? z mi?ty, kopru i kminku, lecz pomijacie to, co wa?niejsze jest w Prawie: sprawiedliwo??, mi?osierdzie i wiar?. () Dbacie o czysto?? zewn?trznej strony kubka i misy, a wewn?trz pe?ne s? one zdzierstwa i niepow?ci?gliwo?ci. () Podobni jeste?cie do grobw pobielanych, ktre z zewn?trz wygl?daj? pi?knie, lecz wewn?trz pe?ne s? ko?ci trupich i wszelkiego plugastwa (Mt 23,13-27).
Jezus ko?czy t? wypowied? s?owami: Oto wasz dom zostanie wam pusty. Albowiem powiadam wam: Nie ujrzycie Mnie odt?d, a? powiecie: B?ogos?awiony, ktry przychodzi w imi? Pa?skie (Mt 23,38-39).
Tak wi?c, je?li Ko?ci? podaje nam tego ranka te teksty, to w?a?nie dlatego, ?e mwi? one o autentycznym oczekiwaniu Pana. W t? pierwsz? niedziel? Adwentu, Ko?ci? zaprasza swoje dzieci, aby przygotowa?y w sobie serce otwarte i ochotne na przyj?cie Tajemnicy, ktra wkrtce ma si? wype?ni?.
Na progu roku liturgicznego jedno pytanie powinno zajmowa? nasze serce Co bardziej podoba si? Bogu: uboga wdowa wrzucaj?ca wszystko, co ma do skarbony w ?wi?tyni, czy sama ta ?wi?tynia przyozdobiona z?otem i drogimi kamieniami? Czym chlubi si? Jego lud?
Uboga wdowa daje wszystko, co ma. Wrzuca do skarbony to, co jest jej koniecznie potrzebne do ?ycia. W ten sposb w swym sercu ofiarowuje ca?e swoje ?ycie Bogu. Jest obrazem Chrystusa, ktry to w?a?nie w jej dzia?aniu dostrzeg? i doceni?. Bogaci, ktrzy sk?adali swe dary do skarbony, ograniczali si? do wzi?cia z tego, co im zbywa?o, aby wype?ni? przepis Prawa. Ich serce nie by?o otwarte na spotkanie.
Uczniowie nie zwrcili uwagi na t? kobiet?. Podziwiali budynek z kamienia, ktry jednak jest tylko miejscem, ?rodkiem wiod?cym do Boga. By? mo?e podziwiali tak?e wielmo?w, ktrzy przed nimi przechodzili. Bg patrzy inaczej. On bada nerki i serce (Jr 11,20).
Nie traktujmy w jednakowy sposb spraw Bo?ych i dora?nych, przyziemnych interesw. Warto sobie to uzmys?owi? teraz, gdy zaczyna si? nowy rok liturgiczny. Zbyt cz?sto, zw?aszcza w naszych czasach, punkty orientacyjne naszego ?ycia rozmywaj? si?, a nawet nikn?. Sprawia? wra?enie albo mie? zajmuje miejsce by? tak w nas samych, jak i w naszym widzeniu bli?nich.
Dostajemy dzi? szans?, aby przemy?le? nasze ?ycie w ?wietle Chrystusowego widzenia ?wi?tyni i tych, ktrzy wrzucali ofiary do skarbony. Czy oddamy Mu wszystko, jak uboga wdowa, czy uszczkniemy tylko troch? z tego, co nam zbywa? To pytanie mo?na te? sformu?owa? inaczej: Jak bardzo jeste?my gotowi do wyruszenia w drog? naszego nawrcenia?
Zawsze poszukujmy spjno?ci naszego ?ycia. Czy widz?c, podejmiemy w?a?ciwe dzia?ania? Teraz nadesz?a dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bli?ej nas (). Noc si? posun??a, a przybli?y? si? dzie?. Odrzu?my wi?c uczynki ciemno?ci, a przyobleczmy si? w zbroj? ?wiat?a! () Przyobleczcie si? w Pana Jezusa Chrystusa (Rz 13,11-14).
Tego ranka Ko?ci? wprowadza nas w nadziej?. Nadzieja jest dusz? ka?dego nowego pocz?tku. Ta nadzieja nie opiera si? na byle czym albo byle kim. Pan, ktry jest jej fundamentem, jest tak?e jej przedmiotem. To o Nim ?piewali?my na pocz?tku dzisiejszej Mszy ?wi?tej: Ku Tobie wznosz? dusz? moj?, Bo?e mj, Tobie ufam.
Przedmiotem naszej nadziei jest tak?e dziecko. Gdy zbli?aj? si? narodziny dziecka, szykuje si? ca?a rodzina. Gdy wi?c tylko kilka tygodni dzieli nas od Bo?ego Narodzenia, nadszed? czas, ?eby si? przyszykowa?. Chrystus ma przyj?? na ko?cu czasw, ale ma On tak?e przyj?? do nas i od dzi? zago?ci? w sercu naszego ?ycia. Jak?e nie przyj?? dziecka? Czy jest w nim co?, czego powinni?my si? ba?? Niech Bg przyjdzie do nas w postaci dziecka! Takie przyj?cie to znak Jego mi?o?ci.
Ko?cz?c, zauwa?my, ?e czas Adwentu jest czasem maryjnym. Maryja oczekuj?c na narodziny Dziecka, nosi go ju? w swoim sercu. Id?my za jej przyk?adem. Tym, co podoba si? Bogu, jest serce ofiarowane, serce oddane, serce, ktre mwi Tak !, chc?c ?y? ?yciem, ktre Bg nam daje, Jego w?asnym ?yciem. Amen.
-------------------------------------------------------------
Dzi?kujemy za przes?anie t?umaczenia homilii.
