OGŁOSZENIA 23 II - 1 III 2020

Drukuj

Msza święta trydencka w tym tygodniu będzie odprawiana - św. Klemens, ul. Karolkowa 49, Warszawa:


Msza św. tej Niedzieli stanowi szczyt przygotowania do Wielkiego Postu. Jej bogata treść ma ścisły związek z jednej strony z historią Abrahama, którą czytamy w Brewiarzu podczas tego tygodnia, a z drugiej z myślą o Misterium Paschalnym, do którego dążymy. Uczestnictwo w Tajemnicy Odkupienia dokonuje się przez Sakrament (zwłaszcza Chrzest i Eucharystię) i przez wiarę. Kościół przedstawia nam dzisiaj trzy wspaniałe przykłady wiary. Pierwszy – oto przykład wiary Abrahama, który na zawołanie Boże, nie zawahał się opuścić swej ojczyzny i był gotów nawet złożyć ofiarę ze swego jedynego syna (o czym wspomina kanon mszy św.).

Jak niegdyś Abraham z Ur do Chaldei, tak samo wyrusza Jezus z ojczyzny swojej, aby wszystko stracić, ale za to dla nas pozyskać wszystko, to znaczy  niebiańską ziemię obiecaną. W zbliżającym się Poście pragnie Jezus otworzyć nam wszystkim oczy na zrozumienie swej męki. Mamy zrozumieć, że najgłębszą przyczyną męki Jezusa była Jego miłość – a również sami winniśmy rozgorzeć miłością doskonałą i przejąć się żalem  (Epistoła). Drugi przykład wiary to postać św. Piotra, na grobie którego odprawia się dziś Msza św. w Rzymie. On jest opoką, na której Kościół stoi. Wreszcie Ewangelia  podaje nam piękny wzór wiary, pełnej zapału i wytrwałości w osobie ślepego przy drodze do Jerycha. „Ślepy od urodzenia jest według św. Grzegorza, rodzaj ludzki. Od chwili, gdy w osobie Adama, został wypędzony z raju, obcym mu się stało światło nadprzyrodzone“. (Jutrznia). Namiętne wołanie ślepego o światłość jest echem naszego pragnienia Boga.  W Eucharystii, a zwłaszcza w dzień Zmartwychwstania, Chrystus oświeciciel „Illuminator“ nasyci nas obficie łaską, abyśmy się nie zawiedli w pragnieniach (Komunia).

Zwyczajem liturgicznym było, aby przed pokutą  wielkopostną udzielić duszom chwilowego wytchnienia. Nie zapominajmy jednak, że Kościół surowo potępia nadużycia i aby wynagrodzić Bogu za te, które inni popełniają, bierzemy udział w 40-to godzinnym nabożeństwie, które Klemens XIII (1765) obdarzył licznymi odpustami. Nabożeństwo to rozpowszechnione głównie przez św. Antoniego Marię Zaccaria (+1539) miało przede wszystkim na celu uczczenie 40 godzin spędzonych przez Jezusa w grobie. Później połączono z tym wystawienie Najświętszego Sakramentu. /Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, 1949/