Homilia Przewielebnego Ojca Jeana Pateau, Opata Opactwa Matki Bo?ej w Fontgombault.
(Fontgombault, 13 maja 2021 r.)
Drodzy Bracia i Siostry, Moi Najdro?si Synowie!
Gdy wchodzili?my w liturgiczne obchody Misterium Paschalnego w Wielki Czwartek wieczorem, us?yszeli?my ostatnie s?owa, s?owa pe?ne za?y?ej mi?o?ci, skierowane przez Pana do uczniw, ktrzy wszyscy wkrtce potem opu?cili swojego Mistrza w Jego M?ce, w Jego ?mierci.
Dzisiaj uczestniczymy w innym rozstaniu. Okoliczno?ci s? zupe?nie odmienne, wok? Pana nie ma ju? ?o?nierzy. Uczniowie chcieliby trwa? przy Mistrzu, zatrzyma? Go przy sobie. ?wiadcz? o tym ich spojrzenia skierowane ku niebu, gdy On si? oddala. Jednak Pan musi odej??.
Wieczorem w Wielki Czwartek, jakby w obliczu s?abo?ci swoich uczniw, Pan zostawi? im pokarm, wiatyk na drog?: to jest cia?o moje, ktre za was jest wydane i misj?: to czy?cie na moj? pami?tk? (?k 22,19).
Dzisiaj Chrystus powierza swoim uczniom inn? misj?: b?dziecie mi ?wiadkami () a? po kra?ce ziemi (Dz 1,8). Z t? misj? z??czona jest obietnica, ktr? przekaza? ?w. Mateusz: A oto ja jestem z wami po wszystkie dni, a? do sko?czenia ?wiata (Mt 28,20).
Tak wi?c pod koniec swojej obecno?ci na ziemi Jezus pozostawi? swoim uczniom pokarm i podwjn? misj?. Od tego czasu min??o ju? ponad dwadzie?cia stuleci. Cia?o i Krew Chrystusa, niewyczerpane ?rd?o prawdziwego ?ycia, niezmiennie karmi? i poj? serca wiernych dzi?ki pos?udze kap?anw. Jednak, mimo tego, ?e Pan jest wierny swojej obietnicy pozostania z nami po wszystkie dni, wydaje si?, i? liczba Jego ?wiadkw nieuchronnie si? zmniejsza.
W naszych cywilizowanych krajach, w naszych niegdy? chrze?cija?skich wsiach, w miastach, gdzie mieszaj? si? r?ne religie i narodowo?ci, tak wiele g?odnych i spragnionych dusz nie znajduje pokarmu ani napoju.
Chrystus og?osi?, ?e On sam jest drog?, prawd?, i ?yciem (J 14,6). Odda? swoje ?ycie jako dowd mi?o?ci i sta? si? dla swoich uczniw przeobfitym ?rd?em ?ycia. ?wiadek ?????? czyli mrtus po grecku, co cz?sto jest t?umaczone jako m?czennik to w?a?nie ten, kto oddaje swoje ?ycie. Takie ?wiadectwo sk?ada ten, kto idzie w ?lad za Dobrym Pasterzem.
Nasz ?wiat jest spragniony ?wiadkw i pasterzy. Ludzie naszych czasw, rozproszeni a? po kra?ce ziemi, potrzebuj? do?wiadczania mi?o?ci ?wiadkw i pasterzy ktrzy jak cz?sto powtarza Ojciec ?wi?ty Franciszek maj? poprzedza? swe owce, by? pomi?dzy nimi i pod??a? za stadem.
Poprzedzaj?c owce, pasterz prowadzi je przez przyk?ad, jaki daje, i nauk?, ktr? g?osi. B?d?c pomi?dzy owcami, jest blisko ka?dej z nich i ka?dej okazuje sw? mi?o??. Pe?ni?c tyln? stra?, okazuje swoje wsp?czucie, leczy i gromadzi te owce, ktre nieco zatraci?y zmys? orientacji i oddali?y si? od stada, tak?e te s?abe, chore i utykaj?ce. Wychodzi rwnie? na poszukiwanie owiec zagubionych, porzuconych, b??kaj?cych si? poza stadem i bez pasterza.
Naszym spo?ecze?stwom brakuje prawdziwych pasterzy, prawdziwych ?wiadkw, prawdziwych przewodnikw. Co wi?cej, one same broni? si? przed nimi. Prawodawstwa poszukuj?ce powszechnej zgody, pomijaj?ce naturalne fundamenty relacji mi?dzyludzkich i szacunek nale?ny ka?dej istocie ?ywej, koncentruj? si? na ?ataniu dziur w ?yciu spo?ecznym, ktre i tak b?dzie si? rozdziera?, i staraj? si? zadowoli? ka?dego. Przychodz? nam na my?l dzieje Adama i Ewy w ziemskim raju oraz kl?ska niewprawnych budowniczych wie?y Babel. Czy mo?na budowa? swoj? w?asn? budowl?, pod??a? swoj? drog? z dala od Boga?
Ko?ci? tak?e nie jest wolny od tej pokusy. Niektrzy maj? do?? pod??ania z jednym stadem prowadzonym przez Chrystusa. W imi? pseudo drogi synodalnej wyznaczanej przez idee czasw, w ktrych brakuje modlitwy, w imi? ideologii wa?kuj?cych temat nadziei, ktra udziela im nieco prawdy, cz?onkowie Ko?cio?a w niektrych krajach, w pewnych kr?gach oddalaj? si? coraz bardziej od jedynego Pasterza. Papie? Franciszek przypomina: Synodalno?? nie jest poszukiwaniem wi?kszo?ci, porozumienia co do rozwi?za? duszpasterskich, ktre musimy podj??. To nie jest synodalno??. To jest katolicki parlament, by? mo?e, ale nie jest to synodalno??. Poniewa? brakuje Ducha ?wi?tego. Tym, co sprawia, ?e dyskusja, parlament, dociekania staj? si? synodalno?ci?, jest obecno?? Ducha: modlitwa, milczenie, rozeznanie tego wszystkiego, czym si? dzielimy. Nie mo?e by? synodalno?ci bez Ducha, a nie ma Ducha bez modlitwy . Wiarygodny ?wiadek, prawdziwy pasterz nie pracuje dla siebie samego; jest pos?any przez Chrystusa, ale ca?y czas pozostaje z Nim. Stara si? ws?ucha? w Ducha ?wi?tego.
Id?c razem z Chrystusem, idzie te? razem z Ko?cio?em, zachowuj?c w g??bi serca mi?o?? do Ko?cio?a. Czyni jego histori? swoj?, tak z dni chwa?y, jak i z dni blu, z pokor? przyjmuje, jak owieczka w stadzie, jego nauczanie. Wtedy, i tylko wtedy, tak jak aposto?owie, staje si? ?wiadkiem Chrystusa i Ko?cio?a a? po kra?ce ziemi, ?wiadkiem wiarygodnym, ?wiadkiem godnym zaufania. Oczekuj?c nawrcenia spo?ecze?stw, niesie s?owo ludziom naszych czasw, z ktrych wielu czeka na to, aby po prostu us?ysze?, ?e s? kochani, i poszukuje ?wiat?a ukazuj?cego sens ?ycia, wskazuj?cego miejsce, gdzie s? oczekiwani.
Jak?e nie wspomnie? dzi? o czterdziestej rocznicy zamachu, ktrego do?wiadczy? ten wyj?tkowy ?wiadek Chrystusa, ten niestrudzony aposto? Ewangelii, ten gigant ?wi?to?ci, ktrym by? przyby?y z Polski papie?, ?wi?ty papie? Jan Pawe? II.
S?owa wypowiedziane podczas Mszy ?wi?tej na inauguracj? jego pontyfikatu doskonale wsp?brzmi? z misj? powierzon? uczniom przez Chrystusa w poranek Wniebowst?pienia, s? jej kontynuacj?: Nie bjcie si?, otwrzcie, otwrzcie na o?cie? drzwi Chrystusowi. Dla Jego zbawczej w?adzy otwrzcie granice pa?stw, systemw ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju! Nie bjcie si?! Chrystus wie, co nosi w swoim wn?trzu cz?owiek. On jeden to wie!
?ycie ?wi?tego papie?a ?wiadczy o sta?ej obecno?ci Pana u jego boku, zw?aszcza na Placu ?wi?tego Piotra podczas audiencji ?rodowej w dniu 13 maja 1981 r. Pan by? tam obecny, by?a tam rwnie? obecna Maryja w dniu rocznicy swojego pierwszego objawienia w Fatimie w 1917 r. Po pi?ciogodzinnej operacji papie? zosta? ocalony. Dwa i p? roku p?niej, 27 grudnia 1983 r., papie? odwiedzi? zamachowca Mehmeta Ali A?c? w wi?zieniu. W odpowiedzi na jego stwierdzenie, ?e dobrze celowa?, tak ?eby kula trafi?a i by?a ?miertelna powiedzia?: Jedna r?ka strzela?a, a inna kierowa?a kul?, odnosz?c si? do niewidzialnej r?ki Dziewicy Maryi. Dzi? ta kula, dotkni?ta przez niewidzialn? r?k? Dziewicy, sta?a si? relikwi?. Jan Pawe? II przekaza? j? do sanktuarium w Fatimie, gdzie zosta?a umieszczona w koronie Krlowej Pokoju.
Za przyczyn? ?wi?tego Jana Paw?a II, niestrudzonego ?wiadka prawdy o Bogu i o cz?owieku wobec ludw, pracuj?cego do utraty tchu aposto?a pokoju, pro?my Boga, aby w Ko?ciele zrodzili si? liczni ?wiadkowie pod??aj?cy jego ?ladem. W tych dniach, ktre dziel? nas jeszcze od Zes?ania Ducha ?wi?tego, zjednoczeni z aposto?ami zebranymi w Wieczerniku wraz z Maryj?, otwrzmy nasze serca na przyj?cie ?aski Ducha ?wi?tego, ktry odnawia oblicze ziemi, ju? teraz wypowiadaj?c s?owa z sekwencji na t? uroczysto??: Przyb?d? Duchu ?wi?ty!, Veni Sancte Spiritus!
Amen. Alleluja!
-------------------------------------------------------------
Dzi?kujemy za przes?anie t?umaczenia homilii.
